چگونگی کاشت واماده سازی بسترتوتفرنگی مازندران قائمشهر روستای اهنگرکلاه بیشه سر ابراهیم نژاد۰۹۳۸۰۴۴۳۲

دستورالعمل اجرایی کاشت توت فرنگی

دستورالعمل اجرایی کاشت توت فرنگی

مکان و شرایط اقلیمی مناسب برای کشت توت فرنگی:
توت فرنگی نسبت به شرایط محیطی حساس است، طول روز و درجه حرارت مناسب دو عامل مؤثر در گل انگیزی توت
فرنگی هستند. اهمیت طول روز به حدی است که ارقام توت فرنگی را براساس عکس العمل به طول روز به انواع روز بلند،
روز کوتاه و روز خنثی طبقه بندی کرده اند.
بطور کلی بهترین دما برای تولید توت فرنگی زودرس، شبهای خنک بین ۷ تا ۳۱ درجه سانتی گراد با رطوبت نسبی ۰۶ تا
۰۶ درصد و روزهای خنک، آفتابی و با دمای ۳۱ تا ۲۳ درجه سانتی گراد است به همین دلیل نواحی ساحلی دریا برای
کشت توت فرنگی می تواند مناسب باشد.
آماده سازی خاک و تهیه بستر کشت :
خاکهای لومی شنی، شنی یا شنی رسی که زهکشی خوب دارند برای پرورش توت فرنگی مناسب هستند. خاک باید بتواند
آب کافی را برای گیاه در خود نگهدارد به همین دلیل خاکهایی که رس کافی یا مواد آلی کافی دارند مناسبند. در
خاکهای رسی یا سنگین محصول دیررس می شود چون زهکشی آنها ضعیف است، در این خاکها باید از ارقام مقاوم به
خاکهای رسی استفاده شود و سیستم کشت پشته ای یا سیستم کشت با استفاده از مالچ را انتخاب نمود.
۰ باشد. / ۱ تا ۱ / توت فرنگی در خاکهای لومی هوموس دار بهترین نتیجه را می دهد. خاک مناسب باید دارای اسیدیته ۱
pH 0 است. در مناطق خشک اگر / ۱ و برای خاکهای شنی نزدیک به ۱ / مناسب برای خاکهای رسی، ۱ PH 7/ بیشتر از ۱
است توت فرنگی را نباید )قبل از اصلاح خاک( کشت کرد. اگر خاک بیشتر از ۳۶ % شیب دارد باید آنرا هموار نمود.
برای رشد و نمو بهتر گیاه بایستی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی بستر کشت تحت کنترل باشد.
سیستم های کشت :
توت فرنگی می تواند در گلخانه یا هوای آزاد کشت شود. انتخاب نوع سیستم کشت به عوامل مختلفی چون شرایط
اقلیمی، تاریخ کشت، نوع رقم )روز کوتاه یا روز خنثی( ،عرف منطقه، میزان سرمایه اولیه و … بستگی دارد. توت فرنگی
می تواند در خاک و یا بسترهای بدون خاک نیز کشت شود.
سیستم کشت در هوای آزاد:
سیستم های کشت در هوای آزاد متعددند و معمولاً چهار سیستم کشت مورد استفاده قرار می گیرد.
الف( سیستم کشت پشته ای
در سیستم پشته ای از ارقامی که ساقه رونده کمی تولید می کنند استفاده می شود و همه ساقه های رونده تولید شده از گیاه
مادری حذف می شوند گیاهان در این سیستم بیشتر از سیستم ردیفی رشد می کنند فاصله بین گیاهان روی ردیف ۲۶ تا ۱۱
سانتیمتر و فاصله بین دو ردیف روی پشته ۲۶ تا ۱۶ سانتیمتر است.
ب( سیستم کشت ردیفی فاصله دار

سیستم کشت ردیفی فاصله دار نیز برای ارقامی که تولید ساقه های رونده آنها متوسط است بکار می رود در این سیستم
گیاهان دختری در فاصله مشخص قرار می گیرند و روی ریشه آنها خاک ریخته می شود. گیاهان دختری انتخاب شده
گیاهان جدیدی را تشکیل می دهند این کار آنقدر ادامه می یابد تا میزان دلخواه از گیاه در هکتار بدست آید، بقیه گیاهان
دختری باید حذف شوند.
پ ( سیستم کشت ردیفی متراکم
از سیستم کشت ردیفی متراکم برای کشت گیاهان روز کوتاه برای مدت چند سال استفاده می شود. تراکم گیاهان بین ۷ تا
۳۶ هزار بوته در هکتار است گیاهان در فواصل ۵۱ تا ۳۶۱ سانتیمتر روی ردیفهایی که ۰۶ تا ۳۱۱ سانتیمتر هستند کشت می
شوند. همه یا قسمت اعظم ساقه های رونده که در تابستان سال اول رشد کرده اند ریشه دار شده و گیاهان دختری مابین
گیاهان مادری را بوجود می آورند. یک شبکه از گیاهان با عرض ۰۶ سانتیمتر حفظ می شوند و بقیه را با تراکتور دیسک
می زنند. در مناطقی که خطر کرم سفید ریشه و یا خشکی وجود دارد، فاصله ردیف برای کلیه ارقام نباید بیشتر از ۵۱
سانتیمتر باشد.
فواصل گیاهان در صورتی که تغذیه مناسب باشد باید بیشتر از زمانی باشد که خاک حاصلخیزی خوبی ندارد. اگرچه این
سیستم برای پرورش توت فرنگی کم هزینه و آسان است ولی میزان تولید میوه های با کیفیت خوب ،پائین است. برخی از
ارقام توت فرنگی در سیستمهای پشته ای و ردیفی فاصله دار بهتر از سیستم ردیفی متراکم رشد می کنند.
ت( سیستم کشت با استفاده از مالچ پلاستیک
این سیستم همانند سیستم کشت پشته ای است ولی روی پشته ها را با پلاستیکهای شفاف، سبز، سیاه، یا مالچ منعکس
کننده نور می پوشانند تا رشد علفهای هرز را کنترل کرده و باعث افزایش دمای خاک و حفظ رطوبت خاک و افزایش
عملکرد شود. از سویی این کار باعث کاهش میزان آبشویی مواد غذایی از خاک شده و اثرات ضد عفونی خاک را بمدت
بیشتری حفظ می کند. در این روش میوه ها تمیز می مانند و پوسیدگی و کپک زدگی کاهش می یابد. اما در روزهای
گرم ممکن است آفتاب سوختگی روی میوه ایجاد شود و علاوه بر آن زباله های پلاستیک در محیط زیست آلودگی
ایجاد می کنند. مالچ منعکس کننده نور سبب افزایش وزن میوه و کاهش تعداد علفهای هرز، شته، تریپس، کنه و مگس
سفید می شود. در این سیستم گلدهی زودتر اتفاق می افتد و محصول پیش رس می شود ولی در مناطقی که خطر سرمای
بهاره وجود دارد احتمال سرمازدگی نیز وجود دارد.
تهیه نشای توت فرنگی :
برای پرورش نشاء توت فرنگی گیاهان مادری را در آغاز فصل رشد در خزانه می کارند این گیاهان می توانند حاصل
تکثیر به روش کشت بافت یا تکثیر با استفاده از ساقه رونده باشند. در طول روزهای بلند تابستان ساقه های رونده رشد می
کنند و در آخر تابستان تمام سطح زمین را می پوشانند.
در خزانه های مناطق سرد و مرتفع ) ۰۶۶ تا ۳۳۶۶ متری از سطح دریا( نشاء ها را در پائیز از خاک خارج می کنند. این
گیاهان بسته به اینکه در چه موقعیت جغرافیایی بوده اند یا چه موقعی کنده شده اند نیاز سرمایی متفاوتی دریافت کرده اند.
خصو صیات نشای استاندارد توت فرنگی:
-۳ نشاء ها از یک رقم مشخص ویکدست و بدون اختلاط ارقام باشند.
-۲ نشاء ها دارای بسته بندی مناسب با لایه ای ازپوشش مناسب جهت حفظ رطوبت با نصب برچسب و درج نوع رقم و
سایر مشخصات بر روی آن باشند.
۳ درجه سانتیگراد نگهداری و حمل شوند. – -۱ نشاء ها در دمای ۱
-۵ دارای گواهی سلامت واصالت از مدیریت حفظ نباتات وکمیته فنی نهال استان باشند.
-۱ ریشه دار، شاداب، سالم و بدون هیچگونه آثار پوسیدگی باشند.
-۰ حجم واندازه ریشه کافی باشد.
-۷ قطر طوقه حداقل ۷ میلی متر باشد.
-۸ نشاء درحالت خواب ، بدون برگ و طول آن حداقل ۳۶ سانتیمتر باشد.
-۰ ریشه ها شستشو و ضد عفونی شده باشند.
ارقام توت فرنگی :
سلوا (Selva ) :
رقمی است روز خنثی با بوته ای قوی و پرمحصول، همیشه بار و چهارفصل دارای میوه های سفت ، بسیار خوش فرم و
خاص که شکل و طعم آن مورد قبول هر سلیقه ای است. وزن میوه آن بین ۱۶ تا ۵۶ گرم است .
نسبت به سفیدک حقیقی حساس می باشد . با توجه به کشت وسیع آن در تهران و جیرفت وسایر نقاط کشور نتیجه آن قابل
توجه و خوب بوده است.
کاماروسا ) Cammarosa : )
رقمی است روز کوتاه با بوته ای بسیار قوی، دارای برگهای بزرگ ، میوه ای خوش مزه و مخروطی شکل که در اوایل
باردهی وزن آن تا ۵۶ گرم هم می رسد. برای کشت در مناطقی با روز کوتاه مناسب است. در شرایط آب و هوایی تهران
و جنوب کشور نتیجه آن رضایت بخش نبوده و شاید برای شهرهای شمالی کشور مناسب باشد. نسبت به کمبود کلسیم
حساس است و در مقابل سفیدک و ورتیسیلیوم مقاوم می باشد.
پاجارو Pajaro) ( :
یک رقم روزکوتاه است. سال ۳۰۷۰ توسط دانشگاه کالیفرنیا اصلاح شده است. محصول تجاری قابل قبولی در کشتهای
تابستانی در کالیفرنیا داشته ولی در کشتهای زمستانه موفقیت کمی دارد.
برای پرورش این رقم دمای متوسط مورد نیاز است. در جنوب ایتالیا و ایالت فلوریدای آمریکا کشت می شود. رنگ میوه،
قرمز نسبتا” تیره است. دارای طعم خوبی است، میوه درشت و مخروطی شکل است.
پاروس Parus) ( :
رقمی روزکوتاه است و برای مصرف تازه خوری مناسب می باشد. رنگ میوه در زمان رسیدگی کامل، قرمز متمایل به
نارنجی است.
اتابکی:
میوه ها کشیده و دوکی شکل و متوسط، به رنگ قرمز و معطر، جداسازی کاسبرگها از میوه مشکل است، آبدار، میزان قند
بالا، دارای سازگاری مطلوب در شرایط اقلیمی مختلف و از ارقام یک بار، بارده است.
کوئین الیزا ( Queen Elisa) :
رقمی است روزخنثی، ارتفاع بوته ۱۶ تا ۵۱ سانتیمتر و عرض بوته ۱۸ تا ۵۱ سانتیمتر می باشد. به نور کامل آفتاب و همچنین
آبیاری منظم نیازدارد. نسبت به انتقال بوته حساس تر از سایر ارقام است. pH مورد ۱ تا ۰ است . میوه ها بسیار / نیاز آن ۰
درشت می باشند.
محلی کردستان:
رقم بومی کردستان بوده و روز کوتاه است.
Albion :
روز خنثی، مقاوم به پژمردگی ورتیسلیومی و پوسیدگی طوقه فیتوفترا، مناسب برای تازه خوری و فرآوری.
Aliso :
زودرس، مقاوم به حمل و نقل، مناسب برای تازه خوری و فرآوری.
Aromas :
روز خنثی، میوه درشت و مخروطی، سفت و بسیار براق، عملکرد بالا، مقاوم به فیتوفترا، سفیدک پودری و پوسیدگی
طوقه ناشی از آنتراکنوز.
Chandler :
روز کوتاه از ارقام مهم در جهان، میوه درشت و سفت، گاهی با شانه های سفید، عملکرد بالا، متحمل به ویروس، مناسب
برای تازه خوری و فرآوری.
Diamante :
روز خنثی ، میوه درشت، براق، سفت، دارای رنگ روشن به شکل مخروطی طویل، عملکرد بالا، مقاوم به سفیدک
پودری و کنه تارتن دونقطه ای.
Douglas :
روز کوتاه، زودرس، رنگ و عطر میوه خوب، شکل میوه مخروطی بلند، برداشت آسان.
Earliglow :
زودرس، دارای طعم عالی، مناسب برای فرآوری، اندازه میوه و عملکرد مناسب، مقاوم به چندین بیماری برگی و ریشه ای
و پوسیدگی برگی ناشی از بوتریتیس، مناسب برای تازه خوری و فرآوری.
Elsanta :
ویژه نواحی خنک، دیررس، میوه درشت و سفت با رنگ قرمز.
Eris :
زودرس، میوه به رنگ روشن و براق با بخش درونی به رنگ قرمز نارنجی ، با طعم عالی و عطر شدید.
Gaviota :
میوه درشت و سفت، گرد و مخروطی به رنگ تیره، دارای طعم خوب، مقاوم به سفیدک پودری و پوسیدگی ناشی از
آنتراکنوز و متحمل به کنه تارتن دو نقطه ای.
مرحله داشت توت فرنگی :
نگهداری گیاهان کشت شده شامل مراحلی از قبیل آبیاری، حذف گلها، حفاظت از سرما، حذف ساقه های رونده،
تغذیه، مبارزه با علفهای هرز، نوسازی گیاه و مبارزه با آفات و بیماریهاست.
-۱ آبیاری
آبیاری می تواند به صورت بارانی، قطره ای، جوی و پشته ای و یا ترکیبی از آبیاری بارانی و قطره ای باشد. آبیاری قطره
ای روشی است که در سطح تجاری به دلیل کارآیی بالا کاربرد زیادی دارد. آبیاری بارانی در نواحی سرد بمنظور کنترل
یخبندان بهاره اهمیت زیادی دارد. به علاوه آبیاری بارانی با تمام سیستمهای کشت سازگار است ولی در مناطقی که خاک
سفت بوده و سله می بندد و همچنین در مناطقی که باد خیز بوده و فاقد بادشکن می باشند این روش مناسب نیست. در
برخی مناطق در شش هفته اول کشت از آبیاری بارانی برای تأمین آب مورد نیاز نشاء ها استفاده می کنند ولی بعداً فقط از
آبیاری قطره ای استفاده می شود.
آبیاری قطره ای ۳۱ تا ۲۶ % عملکرد را افزایش می دهد و حدود ۱۶ درصد در مصرف آب و انرژی صرفه جویی می کند.
همچنین در برنامه برداشت، کمتر تداخل ایجاد می کند. در طی فصل رشد عرضه آب بهتر انجام می شود. نیاز آبی توت
فرنگی درشرایط آب وهوای مدیترانه ای در صورتی که از پلاستیک بر روی بستر های کشت استفاده شود وسیستم آبیاری
به صورت قطره ای باشد حدود ۳۲۶۶۶ تا ۲۶۶۶۶ متر مکعب در هکتار در سال است.
درسیستم آبیاری بارانی در هر هکتار حدود ۰۶۶ متر مکعب آب در هفته در طی فصل رشد مصرف می شود. برنامه
آبیاری بر اساس میزان رطوبت بخش فوقانی خاک ) ۱۶ سانتیمتری( که قسمت اعظم ریشه ها را در خود جای می دهد
تنظیم می شود. میزان رطوبت خاک باید در حد ۱۶ % آب قابل استفاده باشد. علاوه بر این زمانبندی آبیاری می تواند بر
۶( است ،انجام شود. / ۶ تا ۸ / اساس ضریب کارایی محصول )که بین ۱۱
۲ -حذف گلها
در ماههای اول کشت ساقه های گلدهنده باید از روی گیاه حذف شوند در غیر اینصورت قدرت رشد گیاه را کاهش داده
و تعداد و اندازه گیاهان دختری و محصول بعدی را کاهش می دهند. در ارقامی که تعداد کمی ساقه رونده تولید می
کنند، حذف گلها تعداد ساقه های رونده را افزایش می دهد.
۳ -حفاظت از سرما
حفاظت گیاهان از سرمای پائیزه و اوایل بهار به شرایط آب و هوای منطقه، نوع مالچ مورد استفاده، رقم انتخاب شده و زمان
برداشت میوه بستگی دارد. برگهای توت فرنگی سرمای اوایل پائیز یا حتی اوایل زمستان را بدون صدمه دیدن تحمل می
کنند ولی اگر دما کمتر از ۳۸ – درجه سانتی گراد باشد و پوشش برف هم نباشد شدیداً آسیب می بینند. یخ زدن و آب
شدن متناوب خاک مخصوصاً خاکهای سنگین، گیاه را از سطح خاک بلند می کند و باعث صدمه شدید در فصل رشد
بعد می شود.
مالچ در کم کردن این صدمات مؤثر است. علاوه بر آن، مالچ علفهای هرز را کنترل می کند و میوه ها را تمیز نگه می
دارد. بیماریهای پوسیدگی میوه را کاهش داده و رطوبت را حفظ می کند. در نواحی گرمتر استفاده از مالچ کاه و کلش به
مالچ پلاستیکی برتری دارد.
۴ -حذف ساقه های رونده
اگر رشد ساقه های رونده به دلیل نامساعد بودن شرایط محیطی مثل طول روز بلند و گرما آغاز شود سبب ضعیف شدن
بوته توت فرنگی شده و تمام نیروی گیاه صرف تولید ساقه های رونده شده و گلدهی کاهش می یابد. به همین دلیل ساقه
های رونده در طول دوره رشد، گلدهی و میوه دهی توت فرنگی حذف می شوند.
۵ -تغذیه
عملیات تغذیه در مناطق مختلف و انواع سیستمهای کشت متفاوت است توصیه های کودی برای هر منطقه و هر رقم
متفاوت بوده و معمولاً تجزیه خاک و شاخساره برای تعیین دقیق مقادیر مورد نیاز عناصر غذایی لازم است.
جدول میزان سطوح نرمال عناصر غذایی برای مقایسه آنالیز دمبرگ، پهنک برگ و خاک
در توت فرنگی

مواد مغذی لازم برای توت فرنگی

مواد مغذی لازم برای توت فرنگی

۶-مبارزه با علفهای هرز
در فصل پائیز نباید اجازه دارد علفهای هرز رشد کنند، در غیر این صورت در سال بعد رقابت شدیدی با توت فرنگی
خواهند داشت. اگر در هنگام تشکیل میوه، گلهای علفهای هرز نیز وجود داشته باشند در گرده افشانی توسط زنبور اختلال
ایجاد کرده و آنها را بسوی خود جلب کرده و باعث تولید میوه های بدشکل و توخالی ناشی از عدم لقاح کافی می شوند.
حتی تعداد متوسطی از علفهای هرز می تواند عملکرد را ۳۲۶۶ کیلوگرم در هکتار کاهش دهد.
مزرعه توت فرنگی باید با استفاده از مالچ، کولتیواتور زدن یا استفاده از علفکشها، عاری از علفهای هرز نگهداشته شود.
استفاده از مالچ پلاستیکی سیاه و همچنین مالچهای آلی نظیر پوسته درخت، کاه و کلش و بقایای گیاهی در کنترل علفهای
هرز مؤثر است.
تناوب زراعی نیز می تواند علفهای هرز را کنترل کند. همچنین اگر خاک بوسیله سموم شیمیائی ضد عفونی شود، تعداد
زیادی از علفهای هرز از بین می روند. استفاده از حرارت آفتاب نیز برای کنترل علفهای هرز کار برد دارد.
۷ -نوسازی
نوسازی با استفاده از علفکش برای کنترل علفهای هرز و بلافاصله پس از برداشت شروع می شود و این عمل باید پیش از
آغاز نمو شکوفه ها و یا اواسط پائیز صورت پذیرد. در غیر اینصورت منجر به تولید میوه های بدشکل خواهد شد. حدود
یک هفته بعد برگها با یک برگچین برداشت خواهند شد و سپس گیاهان به فاصله ۳۶ تا ۳۱ سانتی متر تنک می شوند.
برخی تحقیقات نشان داده است که نوسازی و تجدید کشت می تواند تأثیر مثبتی بر روی محصول و اندازه میوه داشته
باشد. حذف برگ باعث افزایش عملکرد می شود و تنک کردن تأثیر مثبتی در افزایش اندازه میوه و عملکرد گل دارد.
نوسازی در سیستم های کشت پشته ای یکساله مرسوم نبوده ولی دربارآوری بلند مدت در سیستمهای کشت ردیفی متراکم
اهمیت دارد.

 


منبع این نوشته : منبع
میوه ,فرنگی ,سیستم ,استفاده ,گیاهان ,ساقه ,مناسب برای ,میوه درشت ,آبیاری بارانی ,تازه خوری ,برای پرورش ,برای کنترل علفهای ,عملکرد بالا، مقاوم